Σε ανακοίνωση της Περιφερειακής παράταξης «Συμμαχία Υπέρ των Πολιτών» του πρ. Περιφερειάρχη ΄επισημαίνονται τα εξής:
«Η θέση μας είναι απολύτως ξεκάθαρη: είμαστε υπέρ της επαναλειτουργίας του κολυμβητηρίου της Λάρισας. Άλλωστε, ως Περιφερειακή Αρχή χρηματοδοτήσαμε και υλοποιήσαμε την κατασκευή του ανοιχτού κολυμβητηρίου στη Νέα Πολιτεία, γιατί πιστεύουμε βαθιά στον αθλητισμό και στις σύγχρονες, ασφαλείς αθλητικές υποδομές.
Υπάρχει όμως μία αδιαπραγμάτευτη αρχή: καμία αθλητική υποδομή δεν έχει αξία αν δεν είναι ασφαλής.
Η ασφάλεια των παιδιών, των αθλουμένων και των εργαζομένων δεν μπαίνει στη ζυγαριά των εντυπώσεων, της επικοινωνιακής διαχείρισης ή της πολιτικής σκοπιμότητας. Δεν διαπραγματεύεται.
Με την ερώτηση λογοδοσίας στο Περιφερειακό Συμβούλιο ζητήσαμε πλήρεις, σαφείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις για τις εξαιρετικά σοβαρές καταγγελίες που συνδέονται με την αδειοδότηση των κολυμβητικών δεξαμενών του ΕΑΚ Λάρισας.
Δυστυχώς, απαντήσεις δεν πήραμε.
Και μάταια ο κ. Δ. Κουρέτας προσπάθησε να δικαιολογηθεί.
Δεν έπεισε κανέναν.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει το γεγονός ότι οι καταγγελίες δεν προέρχονται από την αντιπολίτευση, αλλά από τους ίδιους τους εργαζόμενους.
Ο Σύλλογος Εργαζομένων Περιφέρειας Θεσσαλίας μεταξύ άλλων καταγγέλλει εκδικητικές παρεμβάσεις, υπηρεσιακή στοχοποίηση και αυταρχικές πρακτικές σε βάρος υπαλλήλων που άσκησαν τα καθήκοντά τους με βάση τον νόμο, την υπηρεσιακή ευθύνη και την επιστημονική τους κρίση.
Η Ομοσπονδία Συλλόγων Υπαλλήλων Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας προχωρά ακόμη πιο πέρα, κάνοντας λόγο για αυθαίρετες και τιμωρητικές αποφάσεις, για πιέσεις προς υπαλλήλους Δημόσιας Υγείας, για προσπάθεια επιβολής θετικής γνωμοδότησης και για κλίμα φόβου, τρομοκρατίας και διοίκησης διά του εκφοβισμού.
Και αυτή είναι πλέον η τρίτη σοβαρή δημόσια καταγγελία θεσμικών οργάνων εργαζομένων εις βάρος του Περιφερειάρχη.
Μία καταγγελία μπορεί να χαρακτηριστεί σύμπτωση.
Δύο προκαλούν σοβαρό προβληματισμό.
Τρεις συνιστούν μοτίβο.
Η υπόθεση αυτή ξεπερνά κατά πολύ το ζήτημα της αδειοδότησης των κολυμβητηρίων.
Αναδεικνύει έναν συγκεκριμένο τρόπο διοίκησης.
Έναν τρόπο διοίκησης που, αντί να στηρίζεται στη συνεργασία, στη θεσμική λειτουργία και στον σεβασμό της επιστημονικής άποψης, επιλέγει τις πιέσεις, τον εκφοβισμό και τη μετάθεση ευθυνών.
Τα ερωτήματα παραμένουν αμείλικτα:
● Γιατί καθαιρέθηκε η Αναπληρώτρια Προϊσταμένη;
● Γιατί μετακινήθηκε ο αρμόδιος Επόπτης Δημόσιας Υγείας;
Αν ο Περιφερειάρχης ήταν τόσο βέβαιος ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα, όφειλε να αναλάβει ο ίδιος την ευθύνη και να υπογράψει.
Δεν το έκανε.
Αντίθετα, επιχείρησε να μεταθέσει την ευθύνη σε άλλους (ως συνήθως).
Αυτό δεν είναι ηγεσία. Είναι διοίκηση διά του φόβου.
Η Θεσσαλία αξίζει διοίκηση που σέβεται τους θεσμούς και τους εργαζόμενους.
Γιατί όταν η μία καταγγελία διαδέχεται την άλλη, το πρόβλημα δεν είναι οι εργαζόμενοι.
Το πρόβλημα είναι η διοίκηση».