Γράφει ο Δ. Βαρακλιώτης…
Πριν από οτιδήποτε άλλο, οφείλω προσωπικά να ευχαριστήσω τον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα για το ενδιαφέρον που έδειξε στο ζήτημα της συγκοινωνιακής σύνδεσης των Φαρσάλων και για τη συμβολή του στην πραγματοποίηση των δρομολογίων του ΚΤΕΛ από τα Φάρσαλα προς την Αθήνα. Πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη για την περιοχή μας και θεωρώ σωστό, όπως ασκούμε κριτική όταν κάτι δεν προχωρά, να αναγνωρίζουμε και να ευχαριστούμε δημόσια όταν ένα αίτημα βρίσκει ανταπόκριση και γίνεται πράξη.
Με την ίδια λογική όμως, της αναγνώρισης όταν κάτι γίνεται πράξη αλλά και της υπενθύμισης όταν μια δέσμευση παραμένει σε εκκρεμότητα, έρχεται και το ζήτημα του Χαλβά Φαρσάλων.
Η 19η Γιορτή Χαλβά στα Φάρσαλα φέρνει ξανά στο προσκήνιο, μαζί με ένα προϊόν που αποτελεί ίσως το ισχυρότερο γαστρονομικό σήμα της πόλης, ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο εδώ και δύο χρόνια.
Τι απέγινε η υπόσχεση του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα για την πιστοποίηση του Χαλβά Φαρσάλων ως προϊόντος ΠΟΠ;
Το 2024 ο Δημήτρης Κουρέτας είχε ανακοινώσει ότι ο σχετικός φάκελος είχε ολοκληρωθεί και, κατά τη 17η Γιορτή Χαλβά, τον παρέδωσε επίσημα στον Δήμαρχο Φαρσάλων Μάκη Εσκίογλου, με στόχο την πιστοποίηση του Χαλβά Φαρσάλων ως προϊόντος ΠΟΠ.
Ήταν μια ανακοίνωση που δημιούργησε εύλογες προσδοκίες. Γιατί η πιστοποίηση του Χαλβά Φαρσάλων δεν αποτελεί απλώς έναν ακόμη τίτλο για να προστεθεί σε μια αφίσα. Θα μπορούσε να αποτελέσει ουσιαστικό εργαλείο προστασίας της ταυτότητας του προϊόντος, ενίσχυσης της εμπορικής του αξίας και οργανωμένης προβολής του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Δύο χρόνια αργότερα, όμως, οι πολίτες και κυρίως οι επαγγελματίες που κρατούν ζωντανό το προϊόν δικαιούνται να γνωρίζουν τι ακριβώς συνέβη.
Κατατέθηκε τελικά ο φάκελος στις αρμόδιες υπηρεσίες; Σε ποιο στάδιο βρίσκεται; Υπήρξαν παρατηρήσεις ή ζητήθηκαν συμπληρωματικά στοιχεία; Υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα; Ή μήπως ο φάκελος παραμένει ακόμη… φάκελος;
Λίγες ημέρες πριν από τη φετινή Γιορτή μάθαμε πάντως κάτι καινούργιο. Ο Περιφερειάρχης ανακοίνωσε νέο φάκελο σχετικά με τα χαρακτηριστικά και τους ισχυρισμούς υγείας του Χαλβά Φαρσάλων, ενώ πληροφορηθήκαμε ότι στη φετινή διοργάνωση θα υπάρχουν και QR codes, μέσω των οποίων οι επισκέπτες θα μπορούν να ενημερώνονται για το προϊόν.
Και κάπου εδώ η ιστορία αποκτά στοιχεία ψηφιακού σουρεαλισμού.
ΠΟΠ περιμέναμε, QR codes μας προέκυψαν.
Διότι, προφανώς, εκείνο που έλειπε περισσότερο από τον Χαλβά Φαρσάλων ήταν ένα τετραγωνάκι που θα σκανάρουμε με το κινητό μας.
Μένει μόνο να δημιουργηθεί ακόμη ένα QR code με την ένδειξη: «Σκανάρετε εδώ για να μάθετε πού βρίσκεται ο φάκελος ΠΟΠ του 2024». Αυτό θα είχε πραγματικά ενδιαφέρον.
Κανείς φυσικά δεν υποστηρίζει ότι η αξιοποίηση της τεχνολογίας είναι κακή. Ούτε ότι η επιστημονική τεκμηρίωση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του προϊόντος δεν είναι χρήσιμη. Αλλά ας μην μπερδεύουμε τα πράγματα.
Το QR code είναι μέσο ενημέρωσης. Δεν είναι πιστοποίηση ΠΟΠ.
Και ένας καινούργιος φάκελος δεν μπορεί να εξαφανίζει από τη δημόσια συζήτηση τον προηγούμενο.
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο ζήτημα που κάποια στιγμή πρέπει να συζητηθεί σοβαρά στα Φάρσαλα: η ίδια η Γιορτή Χαλβά.
Μια διοργάνωση που θα έπρεπε να αποτελεί τη μεγάλη ετήσια γαστρονομική, εμπορική και τουριστική βιτρίνα της πόλης δείχνει εδώ και χρόνια εγκλωβισμένη στην επανάληψη. Παρόμοια λογική, παρόμοιο πρόγραμμα, παρόμοιες εκδηλώσεις και η γνωστή συνταγή που ανακυκλώνεται από χρονιά σε χρονιά.
Και όσο τα χρόνια περνούν, αντί η Γιορτή να εξελίσσεται μαζί με το ίδιο το προϊόν, κινδυνεύει να αποκτήσει τα χαρακτηριστικά μιας παρακμιακής επανάληψης που περισσότερο διεκπεραιώνεται παρά δημιουργεί κάτι καινούργιο.
Ο Χαλβάς Φαρσάλων έχει όνομα που ξεπερνά κατά πολύ τα γεωγραφικά όρια της πόλης. Η γιορτή του λοιπόν δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα ακόμη τριήμερο εκδηλώσεων στην πλατεία.
Θα μπορούσε να είναι ένα πραγματικό γαστρονομικό φεστιβάλ πανελλαδικής εμβέλειας, με σύγχρονη ταυτότητα, συμμετοχή γνωστών chefs και δημιουργών γαστρονομίας, θεματικές παρουσιάσεις, διαγωνισμούς, εκθέσεις, επιχειρηματικές συναντήσεις, οργανωμένη τουριστική προβολή, συνέργειες με παραγωγούς και προϊόντα της Θεσσαλίας και, κυρίως, με έναν σχεδιασμό που θα κάνει κάποιον να θέλει να ταξιδέψει στα Φάρσαλα ειδικά γι’ αυτή τη διοργάνωση.
Γιατί διαφορετικά μπορούμε κάθε Σεπτέμβριο να στήνουμε τα ίδια, να ακούμε περίπου τα ίδια, να φωτογραφίζονται περίπου οι ίδιοι και στο τέλος να συγχαίρουμε ο ένας τον άλλον για την «επιτυχημένη διοργάνωση».
Αυτό όμως δεν είναι ανάπτυξη ενός θεσμού. Είναι διαχείριση της επανάληψης.
Και ίσως αυτό είναι τελικά το μεγαλύτερο παράδοξο: διαθέτουμε ένα προϊόν με τεράστια αναγνωρισιμότητα σε ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά ακόμη αναζητούμε τον τρόπο να δημιουργήσουμε γύρω του μια διοργάνωση ανάλογη του ονόματός του.
Η φετινή Γιορτή προσφέρει πάντως στον Δημήτρη Κουρέτα μια εξαιρετική ευκαιρία. Εφόσον μιλήσει στη διοργάνωση, θα έχει ενδιαφέρον να ακούσουμε εάν θα αναφερθεί στην υπόσχεση που ο ίδιος έδωσε πριν από δύο χρόνια.
Όχι γενικά στον Χαλβά. Όχι μόνο στη διατροφική του αξία. Όχι σε ακόμη έναν φάκελο. Και, με όλο τον σεβασμό στην ψηφιακή εποχή, όχι μόνο στα QR codes.
Αλλά σε μία συγκεκριμένη ερώτηση:
Κύριε Κουρέτα, πού βρίσκεται σήμερα η διαδικασία για την πιστοποίηση του Χαλβά Φαρσάλων ως προϊόντος ΠΟΠ;
Γιατί οι υποσχέσεις έχουν αξία όταν συνοδεύονται από συνέχεια και αποτέλεσμα. Και ο Χαλβάς Φαρσάλων αξίζει κάτι περισσότερο από επαναλαμβανόμενες εξαγγελίες και επαναλαμβανόμενες γιορτές.
Το QR code το σκανάρεις σε ένα δευτερόλεπτο. Την υπόσχεση του 2024 ακόμη περιμένουμε να δούμε πού οδηγεί.
Ίσως στη φετινή Γιορτή Χαλβά να πάρουμε επιτέλους την απάντηση.