Την πρώτη μέρα, στον προαύλιο χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου, πραγματοποιήθηκε παρουσίαση του βιβλίου «Τα ΕΑΣΑΔια», από τον Θανάση Βογιατζή, ιστορικό – ερευνητή, συγγραφέα του βιβλίου και στέλεχος του ΚΚΕ, ενώ ακολούθησε μέσα σε κλίμα συγκίνησης το μουσικο-αφηγηματικό αφιέρωμα με τίτλο «Το Κόκκινο Νήμα», από το συγκρότημα των Οργανώσεων Λάρισας της ΚΝΕ.
Ο Θ. Βογιατζής αναφέρθηκε αναλυτικά στην πορεία της ταξικής πάλης τη δεκαετία του 1940, όπου σύμφωνα με τον ίδιο «πρόκειται για μια εποχή που σημαδεύτηκε από την αλλαγή του ταξικού συσχετισμού δύναμης, από το πέρασμα στο προσκήνιο της Ιστορίας της εργατικής τάξης και των υπό εκμετάλλευση μαζών που επιδίωξαν να γίνουν οι πρωταγωνιστές και οι διαμορφωτές της». Αναλυτικά στάθηκε επίσης στη δράση του Εθνικού Αγροτικού Συνδέσμου Αντικομμουνιστικής Δράσης (ΕΑΣΑΔ), μιας ένοπλης δωσιλογικής οργάνωσης στην περιοχή της Θεσσαλίας.
Τη δεύτερη μέρα, στην πλατεία Λαού, πραγματοποιήθηκε ομιλία από τον Γιάννη Παντελίδη, μέλος του ΓΠ Θεσσαλίας του ΚΚΕ, και ακολούθησε συναυλία – αφιέρωμα με τίτλο «Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει», με τους μουσικούς Νίκο Αλεξόπουλο, Δέσποινα Μαύρου, Αχιλλέα Μοχλούλη και Κώστα Τασόκα.
Στην ομιλία του ο Γ. Παντελίδης αναφέρθηκε στις τρέχουσες εξελίξεις και στο πώς αυτές διαμορφώνονται από την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων, αλλά και στις διεργασίες στο πολιτικό σύστημα και την ένταση της προσπάθειας ενσωμάτωσης του λαού στις επιδιώξεις της αστικής τάξης, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι «ο λαός έχει την πείρα και τη δύναμη να διαμορφώσει αυτός το μέλλον του και να δώσει διέξοδο από τα αδιέξοδα της εκμετάλλευσης και του πολέμου. Να δυναμώσει τον αγώνα για απεμπλοκή της χώρας από το σφαγείο, να κλείσουν οι ΝΑΤΟικές βάσεις, να επιστρέψουν όλες οι ελληνικές δυνάμεις από ευρωατλαντικές αποστολές».
Επιπλέον τόνισε ότι «υπάρχουν δυο δρόμοι μπροστά μας: Ο ένας είναι ο σημερινός αδιέξοδος δρόμος, που υπηρετεί η κυβέρνηση, αλλά και τα άλλα κόμματα. Είναι ο δρόμος που στηρίζει την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, που στηρίζει τους πολεμικούς εξοπλισμούς και τη συμμετοχή της χώρας μας στα πολεμικά σφαγεία, που μας καταδικάζει σε ατελείωτη λιτότητα και μνημόνια διαρκείας, που φέρνει νέες θυσίες, αλλά και νέες απογοητεύσεις και διαψεύσεις προσδοκιών για εύκολες λύσεις εντός του συστήματος.
Ο άλλος είναι ο δρόμος που προτείνει το ΚΚΕ. Που είναι το μοναδικό, εναλλακτικό, ριζικά διαφορετικό σχέδιο για την ελληνική κοινωνία και δίνει απάντηση στα προβλήματα και τις αναζητήσεις της νεολαίας και των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων. Και είναι ο δρόμος του Σοσιαλισμού. Η κοινωνία όπου ο πλούτος θα ανήκει σε αυτούς που τον παράγουν, όπου η παραγωγή θα οργανώνεται με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες και όχι το κέρδος των λίγων».
Κλείνοντας πρόσθεσε πως «επειδή ακριβώς το ΚΚΕ έχει ένα τέτοιο σχέδιο, σύγχρονο και ανατρεπτικό, γι’ αυτό μπορεί και σήμερα να αποτελεί τη μόνη πραγματική εργατική – λαϊκή αντιπολίτευση απέναντι σε όλες τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι να δυναμώσει η πεποίθηση ότι καμία κυβέρνηση δεν πρέπει να αισθάνεται ασφαλής. Πρέπει να βρίσκεται καθημερινά αντιμέτωπη με την πίεση του οργανωμένου εργατικού – λαϊκού κινήματος. Με έναν λαό που δεν περιμένει λύσεις από τα πάνω, αλλά διεκδικεί αποφασιστικά το δικαίωμα να καθορίζει ο ίδιος την πορεία της ζωής του!».