Στο 30% η συγκομιδή στη Θεσσαλία
Σε «γρίφο» για δυνατούς λύτες έχει εξελιχθεί η φετινή σοδειά της ρίγανης στη Θεσσαλία, με τους παραγωγούς να βρίσκονται σε απόγνωση από τα τερτίπια του καιρού. Οι συνεχείς βροχές και το ανακάτεμα του καιρού έχουν φέρει τα πάνω κάτω στα χωράφια, τινάζοντας στον αέρα κάθε προγραμματισμό για την κοπή και τον αλωνισμό του προϊόντος. Η συγκομιδή εξελίσσεται με καθυστερήσεις, με αποτέλεσμα μέχρι στιγμής να έχει συγκομιστεί μόλις το 30% της συνολικής παραγωγής στην περιοχή.
Το «κλειδί» για μια επιτυχημένη συγκομιδή κρύβεται στις μετεωρολογικές συνθήκες που επικρατούν κατά τη διάρκεια αλλά και αμέσως μετά την κοπή. Όπως εξηγούν οι άνθρωποι της παραγωγής στη Θεσσαλία, από τη στιγμή που θα κοπεί η ρίγανη, είναι απαγορευτικό να βρέξει, καθώς αν την πετύχει η βροχή στο έδαφος, το προϊόν μαυρίζει και υποβαθμίζεται εμπορικά. Παράλληλα, ο αλωνισμός πρέπει να έχει ολοκληρωθεί αυστηρά μέσα σε ένα στενό χρονικό παράθυρο 48 ωρών από την κοπή.
Η αναγκαστική παράταση της παραμονής των φυτών στο χωράφι, ως απόρροια των βροχών, προκαλεί σοβαρά προβλήματα στην ποιότητα του προϊόντος. Όταν οι κοπές πάνε πίσω και η ρίγανη αρχίζει να «πολυκαιρίζει» μέσα στην υγρασία, παρατηρείται το φαινόμενο της έντονης απώλειας βάρους και φυλλώματος.
Το φυτό χάνει υπερβολικά μέρα με τη μέρα, καθώς λόγω των υγρών συνθηκών «τινάζει» το λουλούδι, τον καρπό, αλλά κυρίως τα κάτω φύλλα του, τα οποία συγκεντρώνουν και τον μεγαλύτερο όγκο της παραγωγής. Αυτή η εξέλιξη οδηγεί σε σημαντικά μειωμένα κιλά κατά τη συγκομιδή, στερώντας από τους καλλιεργητές το επιθυμητό εισόδημα.
ΟΙ ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΡΕΒΕΝΙΑ
Η φετινή παραγωγική εικόνα, πέρα από τα προβλήματα της υγρασίας, εμφανίζεται έντονα διαφοροποιημένη ανάλογα με την ηλικία της φυτείας και την ποιότητα των εδαφών, ενώ σε πολλές περιοχές είναι βαριά πληγωμένη από τα ακραία καιρικά φαινόμενα.
Ειδικότερα, οι μέσες στρεμματικές αποδόσεις διαμορφώνονται ως εξής:
Πρωτοετείς ρίγανες: Στα λιγότερο παραγωγικά εδάφη στα «ρεβένια» οι αποδόσεις κυμαίνονται από 70 έως 80 κιλά ανά στρέμμα, ενώ στα καλά χωράφια του κάμπου αγγίζουν τα 120 με 150 κιλά. Σημειώνεται ότι υπό ιδανικές συνθήκες, μια τέλεια παραγωγή για τις πρωτοετείς φυτείες θεωρείται τα 200 κιλά ανά στρέμμα.
Δευτεροετείς ρίγανες: Στα «ρεβένια» η συγκομιδή αποδίδει από 100 έως 120 κιλά το στρέμμα, ενώ στον κάμπο οι αποδόσεις κυμαίνονται μεταξύ 150 και 200 κιλών. Μια υπερβολικά καλή παραγωγή για το δεύτερο έτος θεωρείται τα 250 κιλά.
Η κατάσταση είναι δραματική στις περιοχές όπου εκδηλώθηκε χαλαζόπτωση, καθώς εκεί η παραγωγή χαρακτηρίζεται πλέον ως μηδαμινή. Ενδεικτικό της καταστροφής είναι ότι δευτεροετείς φυτείες που υπό κανονικές συνθήκες αναμενόταν να αποδώσουν, μετά τη χαλαζόπτωση μετά βίας συγκεντρώνουν 70 με 80 κιλά.
Ο ΠΕΠΑΛΑΙΩΜΕΝΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ – ΕΦΟΔΙΑ
Στα σημαντικά προβλήματα έρχεται να προστεθεί και το ζήτημα του μηχανολογικού εξοπλισμού που χρησιμοποιείται για την κοπή και τον αλωνισμό. Οι περισσότερες συλλεκτικές μηχανές που επιχειρούν στα θεσσαλικά χωράφια δεν είναι σύγχρονα μοντέλα, αλλά παλαιότερες κατασκευές. Αυτό δημιουργεί τρομερές δυσκολίες στον επιχειρησιακό σχεδιασμό, καθώς ο πεπαλαιωμένος εξοπλισμός στερείται της απαραίτητης ευελιξίας για να ανταπεξέλθει στις απότομες αλλαγές του προγράμματος που επιβάλλει ο καιρός.
Ο προγραμματισμός για την κοπή ενός χωραφιού απαιτεί τον συνδυασμό της πρόγνωσης του καιρού με ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα των μηχανών για τις επόμενες τρεις ημέρες, κάτι που με τα υπάρχοντα τεχνικά μέσα καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο.
Τέλος, η καλλιέργεια της ρίγανης δεν μένει αλώβητη από το γενικότερο κύμα ακρίβειας που μαστίζει τον πρωτογενή τομέα. Οι ανατιμήσεις στα αγροτικά εφόδια – από τα φυτοφάρμακα μέχρι τα λιπάσματα – έχουν εκτινάξει το κόστος παραγωγής σε πρωτόγνωρα επίπεδα, συμπιέζοντας ασφυκτικά τα περιθώρια κέρδους των καλλιεργητών και καθιστώντας την οικονομική επιβίωση της καλλιέργειας άμεση συνάρτηση των καιρικών συνθηκών.
Γ.Γ.