Με το βλέμμα στραμμένο στο επικείμενο 16ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, η Θεσσαλονίκη αποτέλεσε το κεντρικό σημείο αναφοράς για το 6ο προσυνέδριο της παράταξης με κεντρικό θέμα την «Ισχυρή Ελλάδα». Η ομιλία που εκφωνήθηκε στην καρδιά της Μακεδονίας λειτούργησε ως ένας συνολικός απολογισμός της κυβερνητικής θητείας, ενώ παράλληλα έθεσε τις βάσεις για το εθνικό σχέδιο με ορίζοντα το 2030.
Στο επίκεντρο της τοποθέτησης βρέθηκαν οι πέντε άξονες που καθορίζουν τη στρατηγική της κυβέρνησης: η εθνική άμυνα με την ενίσχυση των εξοπλιστικών προγραμμάτων, η εξωτερική πολιτική της «ενεργητικής διπλωματίας», η διαχείριση του μεταναστευτικού, η ενεργειακή αναβάθμιση της χώρας σε διεθνή κόμβο και η πορεία της οικονομίας προς την επενδυτική βαθμίδα.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα μεγάλα έργα υποδομής που βρίσκονται σε εξέλιξη στη Θεσσαλονίκη, όπως το Μετρό και το Flyover, καθώς και στην κοινωνική ατζέντα για τη στήριξη του εισοδήματος των πολιτών απέναντι στις διεθνείς πληθωριστικές πιέσεις. Μέσα από έναν λόγο που συνδύασε την παραδοσιακή ιδεολογική ταυτότητα της παράταξης με τον σύγχρονο ευρωπαϊκό προσανατολισμό, απευθύνθηκε κάλεσμα στα στελέχη και τη βάση του κόμματος για μια νέα πορεία επικοινωνίας με την κοινωνία, ενόψει των επερχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων.
Αναλυτικά τα όσα ανέφερε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην ομιλία του:
«Κύριε Πρόεδρε της Βουλής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι στην κυβέρνηση και στο κοινοβούλιο, Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες, ΟΝΝΕΔίτισσες και ΟΝΝΕΔίτες, ΔΑΠίτισσες και ΔΑΠίτες, καλή επιτυχία στις εκλογές που έρχονται. Θα μας χαρίσετε την Τετάρτη μία ακόμα νίκη. Σας ευχαριστώ και ευχαριστώ από καρδιάς γι’ αυτή τη θερμή υποδοχή στον τελευταίο σταθμό πριν από το 16ο Συνέδριό μας, το επόμενο Σαββατοκύριακο στην Αθήνα. Σταθμός που δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τη Θεσσαλονίκη μας, την πόλη που συμβολίζει τη δύναμη της πατρίδας μας να αντιστέκεται στα δύσκολα και να προχωρά με μεγαλύτερη ορμή. Γι’ αυτό, άλλωστε, και σήμερα γίνεται η αφετηρία της νέας μας προσπάθειας για την ισχυρή Ελλάδα του 2030. Τυχαίος, όμως, δεν είναι και ο χρόνος που επιλέξαμε, κ. Πρόεδρε της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου, αγαπητέ Θόδωρε, για να κάνουμε το 6ο μας προσυνέδριο, με θέμα την «Ισχυρή Ελλάδα», εδώ στη Θεσσαλονίκη. Πραγματοποιείται σήμερα, 9 Μαΐου, την Ημέρα της Ευρώπης, σε μία ακόμα σύμπτωση που δηλώνει ότι η παράταξη την οποία ίδρυσε ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων στην ήπειρό μας. Στην πρώτη γραμμή για την κοινή μας άμυνα, τη στρατηγική αυτονομία, στην πρώτη γραμμή για μία ενιαία ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική, με βάση τις δικές μας ελληνικές εθνικές θέσεις, στην πρώτη γραμμή για δράσεις που ήδη καθιστούν την πατρίδα μας ενεργειακό κέντρο διεθνούς και ευρωπαϊκής στρατηγικής σημασίας. Ιδίως εδώ, στον βορρά, το ξέρετε καλά φίλες και φίλοι, περίσσευαν τα λόγια και οι ανέξοδες υποσχέσεις. Έτσι, σήμερα θα μιλήσω σύντομα και χωρίς να σας κουράσω, με πράξεις και χειροπιαστά αποτελέσματα. Χειροπιαστά αποτελέσματα και πράξεις που έχουν ξεχωριστή σημασία διότι, όπως είπαν και οι προλαλήσαντες Υπουργοί, σήμερα ζούμε μια συγκυρία γεμάτη αβεβαιότητες. Δεδομένα τα οποία αναβαθμίζουν τον ρόλο της άμυνας, της διπλωματίας, της ενεργειακής μας πολιτικής. Γιατί αυτά τα τρία πεδία, άμυνα, εξωτερική πολιτική και ενέργεια, γίνονται σήμερα, σε αυτόν τον ρευστό και μεταβαλλόμενο κόσμο, υπαρξιακές -επαναλαμβάνω, υπαρξιακές- αναγκαιότητες για κάθε χώρα. Σε μια τέτοια, λοιπόν, πραγματικότητα που θυμίζει κινούμενη άμμο, η Ελλάδα θωρακίζεται όσο ποτέ αμυντικά, προωθείται γεωπολιτικά, αναπτύσσεται οικονομικά και προοδεύει κοινωνικά. Αν έπρεπε να συνοψίσω τα πολύ ενδιαφέροντα τα οποία ακούστηκαν ως τώρα, θα έλεγα ότι ο τόπος βαδίζει με σιγουριά μπροστά, υπηρετώντας ένα συνεκτικό όραμα που στηρίζεται σε πέντε ακλόνητους πυλώνες. Πρώτον, στο ιερό καθήκον κάθε κυβέρνησης, που είναι η εθνική άμυνα. Ειδικά εσείς, οι Μακεδόνες, ξέρετε καλά πως ο πατριωτισμός δεν είναι οι κραυγές, τα βαρύγδουπα συνθήματα στα τηλεοπτικά παράθυρα. Ξέρετε τι είναι πατριωτισμός; Τα Rafale μας, που πετούν ήδη στους ελληνικούς ουρανούς, τα αναβαθμισμένα F-16, τα πρώτα F-35, 5ης γενιάς, τα οποία περιμένουμε σε δύο χρόνια από τώρα. Ναι, πατριωτισμός της ευθύνης είναι να μπορούμε να επισκεπτόμαστε γεμάτοι περηφάνια -και πράγματι, αυτή πιστεύω ότι ήταν μια ξεχωριστή στιγμή για όλους εμάς- τη φρεγάτα «Κίμων», το πιο σύγχρονο πλοίο αυτή τη στιγμή στη Μεσόγειο, το οποίο σκίζει ήδη τα νερά του Αιγαίου έχοντας τη γαλανόλευκη στον ιστό της. Είναι η πρώτη από τις τέσσερις συνολικά Belh@rra που θα διαθέτει το Πολεμικό Ναυτικό σε 18 μήνες από τώρα. Μια φρεγάτα η οποία πραγματικά αποτελεί το «κόσμημα» του Πολεμικού μας Ναυτικού, αλλά θα σας έλεγα και μια απόδειξη του πώς η Ελλάδα και η Γαλλία αντιλαμβάνονται αυτή τη στρατηγική σχέση. Μια στρατηγική σχέση η οποία οικοδομήθηκε ήδη από το 2021, προτού η Ευρώπη μιλήσει, αγαπητέ μου Επίτροπε, για στρατηκή αυτονομία, και σήμερα ήδη δίνει απτά αποτελέσματα. Η εθνική άμυνα και η ισχυρή Ελλάδα είναι η ανανεωση, αγαπητέ μου Υπουργέ, όλων των οπλικών συστημάτων του Στρατού Ξηράς, που περνάει και αυτός σε μια νέα εποχή. Γιατί, πράγματι, το είπες πολύ γλαφυρά, οι συνθήκες στις σύγχρονες αναμετρήσεις έχουν αλλάξει. Η Ελλάδα είναι μια αμυντική, αποτρεπτική δύναμη, γι’ αυτό και ξεχωριστή σημασία έχει η «Ασπίδα του Αχιλλέα». Ένας θόλος που θα προστατεύει ολόκληρη την επικράτεια από κάθε απειλή, είτε αυτό είναι πύραυλος είτε αυτό είναι αεροσκάφος είτε αυτό είναι drone είτε αυτό είναι πλοίο είτε αυτό είναι θαλάσσιο drone είτε αυτό είναι υποβρύχιο. Γι’ αυτό έχει τόσο ξεχωριστή σημασία το γεγονός πια ότι εμείς οι ίδιοι μπορούμε να παράγουμε τα δικά μας σύγχρονα, καινοτόμα οπλικά συστήματα, αξιοποιώντας την τεχνητή νοημοσύνη. Έχουμε ένα εξαιρετικά φιλόδοξο εξοπλιστικό πρόγραμμα ύψους σχεδόν 28 δισεκατομμυρίων ευρώ. Όμως, όταν το σχεδιάσαμε μαζί με τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, είπαμε κάτι προφανές: δεν μπορούμε να επαναλάβουμε, φίλες και φίλοι, τα λάθη του παρελθόντος, όταν η Ελλάδα ήταν απλός πελάτης οπλικών συστημάτων τα οποία αγοράζαμε από το εξωτερικό. Θέλουμε να αναπτύξουμε, επιτέλους, ισχυρή εγχώρια αμυντική βιομηχανία, με τις ελληνικές εταιρείες να μπορούν να αναλαμβάνουν τουλάχιστον το 25% από κάθε μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα. Και βέβαια, να στηρίξουμε αυτό το καινοτόμο οικοσύστημα νέων εταιρειών, οι οποίες αυτή τη στιγμή έρχονται και δίνουν λύσεις σε πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας είναι κάτι το οποίο δεν είχε ξαναγίνει στην ιστορία των Ενόπλων Δυνάμεων. Κι όμως, είναι αυτό το οποίο μας επιτρέπει να μπορούμε να κατασκευάζουμε εμείς οι ίδιοι υπερσύγχρονα συστήματα, όπως το anti-drone σύστημα «Κένταυρος», το οποίο δοκιμάστηκε ήδη επιχειρησιακά στην Ερυθρά Θάλασσα και το οποίο μπορώ να σας πω ήδη ότι αποτελεί αντικείμενο μεγάλου ενδιαφέροντος από πολλές χώρες στο εξωτερικό, διότι είναι καινοτόμο, αποτελεσματικό και δοκιμασμένο σε πραγματικές συνθήκες μάχης. Αλλά βέβαια, φίλες και φίλοι, Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες, κανένα οπλικό σύστημα, όσο σύγχρονο κι αν είναι, μεγάλο ή μικρό, δεν έχει αξία χωρίς τις γυναίκες και τους άνδρες των Ενόπλων Δυνάμεων, τους ενστόλους μας, για τους οποίους, παρακαλώ, να επιφυλάξετε το πιο θερμό σας χειροκρότημα. Γιατί εμείς, αυτή η κυβέρνηση, είπαμε «ναι, πρέπει να τους δώσουμε αυξήσεις» και δώσαμε. «Πρέπει να φτιάξουμε ένα στεγαστικό πρόγραμμα για να μπορούν να έχουν κατοικία ποιοτική, πρέπει να δρομολογήσουμε ένα δικαιότερο βαθμολόγιο και σύστημα μεταθέσεων» και τα κάναμε όλα αυτά. Είναι πρωτοβουλίες που σίγουρα μπορεί να πει κανείς ότι δεν αρκούν, όμως δηλώνουν τη διάθεση αυτής της κυβέρνησης να τιμήσει όσους φορούν το εθνόσημο, με βάση τις αντοχές της εθνικής οικονομίας. Την προσπάθεια μας, τέλος, πλαισιώνει και μία μεγάλη μεταρρύθμιση: από τη μία πλευρά, η αξιοποίηση της σημαντικής ακίνητης περιουσίας που προκύπτει από την κατάργηση ανεκμετάλλευτων εγκαταστάσεων. Ανοίγω μία παρένθεση: βρέθηκα πριν από λίγο στο Πάρκο Παύλου Μελά. Ένα στρατόπεδο το οποίο μετατρέπεται σε πνεύμονα πρασίνου και πολιτισμού για ολόκληρη τη Δυτική Θεσσαλονίκη απ’ αυτή την κυβέρνηση, απ’ αυτούς τους Υπουργούς, με ευρωπαϊκή και εθνική χρηματοδότηση. Αντίστοιχες πρωτοβουλίες αναλαμβάνουμε σε όλη τη χώρα, αλλά θέλω να κάνω και μια ξεχωριστή μνεία -το είπε και ο Υπουργός- στο νέο μοντέλο θητείας, το οποίο αναβαθμίζει ουσιαστικά την εκπαίδευση, σταματάει πια να είναι μία «αγγαρεία». Και χαίρομαι γιατί με αυτή την κυβέρνηση θα υποδεχθούμε και τις πρώτες εθελόντριες γυναίκες πια στο στράτευμα. Για να δώσουμε πια στα νέα παιδιά, στους στρατεύσιμούς μας, που αποτελούν τη βάση μιας οργανωμένης εφεδρείας, πραγματικά εφόδια και δυνατότητες, τα οποία θα τους είναι χρήσιμα όχι μόνο για τις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά σε ό,τι κάνουν στη ζωή τους στη συνέχεια. Η άλλη όψη όμως, φίλες και φίλοι, της εθνικής μας ασπίδας, είναι η εξωτερική μας πολιτική. Αυτή που πριν απ’ όλα εμπεδώνει την ειρήνη και το δίκαιο στην περιοχή. Το είπε ο Υπουργός Εξωτερικών πολύ σωστά: σκοπός μας -και τον έχουμε πετύχει- είναι να αποκαταστήσουμε μια λειτουργική σχέση με τους γείτονές μας, με την Τουρκία. Αυτή η πολιτική έχει έμπρακτα αποτελέσματα: λιγότερες παραβιάσεις στον εναέριο χώρο μας, μικρότερες μεταναστευτικές ροές -θα επανέλθω στο θέμα αυτό στη συνέχεια- αλλά και περισσότερους επισκέπτες από την Τουρκία, που ενισχύουν τις τοπικές αγορές των νησιών μας. Είναι χειροπιαστά στοιχεία που απαντούν και στις υποκριτικές φωνές εκείνων που αμφισβητούν την επιλογή των «ήρεμων νερών». Θέλω να τους επαναλάβω κάτι απλό: «ήρεμα νερά», φίλες και φίλοι, σημαίνει νερά ελεύθερα, νερά στα οποία κυριαρχεί το Διεθνές Δίκαιο και νερά που θα μένουν πάντα γαλάζια και ειρηνικά. Τα χρώματα, δηλαδή, της σημαίας μας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας. Με αυτή την πολιτική, άλλωστε, από το 2019 η Ελλάδα μεγαλώνει. Για θυμηθείτε λίγο όλα αυτά τα οποία κάναμε στην εξωτερική μας πολιτική τα τελευταία εξίμισι χρόνια: επεκτείναμε τα χωρικά μας ύδατα στο Ιόνιο, οριοθετήσαμε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη με την Ιταλία και την Αίγυπτο, δημιουργήσαμε περιβαλλοντικά πάρκα στις Κυκλάδες και στο Ιόνιο. Ενώ, το είπε και ο Υπουργός, έχει ξεχωριστή σημασία, με τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό αποτυπώσαμε για πρώτη φορά, όχι σε οποιονδήποτε χάρτη, αλλά ως ευρωπαϊκό -προσέξτε, ευρωπαϊκό- κεκτημένο, τα απώτατα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Θυμίζω, επίσης, στρατηγικές συμφωνίες της χώρας μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τη Γαλλία, τη σταθερή συνεργασία μας με το Ισραήλ, παράλληλα όμως με «γέφυρες» προς τα κράτη του Κόλπου. Η Ελλάδα σήμερα -και σας διαβεβαιώνω γι’ αυτό- θεωρείται από τις πιο αξιόπιστες, αν όχι η πιο αξιόπιστη ευρωπαϊκή χώρα-«γέφυρα» μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών του Κόλπου, που παίζουν ξεχωριστή σημασία και έχουν πολύ μεγάλη οικονομική δύναμη, την οποία θέτουμε προς όφελος της ελληνικής οικονομίας. Όλα αυτά ήταν επιτυχίες της εξωτερικής μας πολιτικής τα τελευταία εξίμισι χρόνια. Εμείς είμαστε αυτοί που αποκαταστήσαμε λειτουργικούς διαύλους με τη Λιβύη. Εμείς είμαστε αυτοί που δίνουμε απάντηση σε όσους μας αμφισβητούν, ξεκινώντας διαπραγματεύσεις για οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με τη Λιβύη, τον φυσικό μας γείτονα, και με συνεργασία μαζί τους ώστε να περιορίσουμε τις μεταναστευτικές μετακινήσεις από την Αφρική. Αυτές είναι πραγματικές επιτυχίες της εξωτερικής μας πολιτικής. Αλλά θέλω να προσθέσω και κάτι ακόμα, ανοίγοντας μια παρένθεση, το είπε ο Απόστολος: όλα αυτά, οι συμφωνίες, αποτυπώνονται στα χαρτιά, είναι πραγματική αναβάθμιση, κεκτημένα της χώρας μας. Υπάρχει, όμως, και κάτι άυλο το οποίο όμως έχει εξίσου, αν όχι μεγαλύτερη σημασία: είναι η εικόνα της αξιοπιστίας την οποία εκπέμπει η χώρα μας κάθε φορά που κινείται στο εξωτερικό. Δεν είμαστε πια μια χώρα «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης. Είμαστε μια χώρα ισχυρή, αξιόπιστη, μοντέλο, υπόδειγμα σε πολλές από τις πολιτικές μας και όλο αυτό ενισχύει συνολικά το διπλωματικό αποτύπωμα της χώρας μας, κάνει τη δουλειά, σας διαβεβαιώνω, του Υπουργού Εξωτερικού και του Υπουργείου Εξωτερικών πολύ ευκολότερη. Έρχομαι τώρα στον τρίτο πυλώνα της ισχυρής Ελλάδος, που είναι αλληλένδετος και με την αποτρεπτική μας ικανότητα αλλά και με το διπλωματικό μας εκτόπισμα, στο μεταναστευτικό και στη φύλαξη των συνόρων μας, όπου εδώ και επτά χρόνια ο στόχος μας ήταν και είναι διττός: να μειωθούν οι ροές, να αυξηθούν οι επιστροφές. Και τα στοιχεία μαρτυρούν ότι αυτές οι επιλογές δικαιώνονται. Το 2025, προσέξτε, συνολικά οι παράνομες αφίξεις στη χώρα μας ήταν κατά 21% λιγότερες. Από την Τουρκία μόνο η μείωση έφτασε το 60%. Στο πρώτο τετράμηνο του 2026 έχουμε περαιτέρω μείωση 44% και στο ίδιο διάστημα οι επιστροφές αυξήθηκαν κατά 20% και είχαμε και 1.000 ανακλήσεις ασύλου, με το σύνολο των υποθέσεων να επανεξετάζονται προσεκτικά και εξ αρχής. Σε ένα άλλο μέτωπο τώρα, ένα έργο για το οποίο η παράταξή μας έχει κάθε λόγο να είναι περήφανη, ο φράχτης στον Έβρο προχωρά κανονικά. Έφτασε τα 75 χιλιόμετρα, με προοπτική να καλύψει όλα τα κρίσιμα, τα πιο δύσκολα τμήματα της συνοριακής μας γραμμής με την Τουρκία. Όσο για εκείνους που τον αποκάλεσαν «σύμβολο διχασμού», τους απαντώ εδώ, από τη Θεσσαλονίκη: για εμάς ο φράχτης αποτελεί σύμβολο κυριαρχίας. Δεν θέλουμε καμία άδεια για να φυλάξουμε το σπίτι μας και ούτε ζητάμε συγγνώμη όταν επιβάλλουμε τον νόμο. Και αναρωτιέμαι άραγε: να απολογηθούμε σε ποιους; Στους ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που ζητούσαν -να τα θυμίσουμε και αυτά- να κοπεί ευρωπαϊκή χρηματοδότηση; Σε εκείνους που -το ξέρουν καλά όλοι οι Υπουργοί που διετέλεσαν μέλη του ΚΥΣΕΑ-, όταν δίναμε μάχες απέναντι σε υβριδικές επιθέσεις και εισβολές σε αυτά ακριβώς τα σύνορα, κάποιοι ήθελαν να τα ανοίξουμε; Σε όσους διέσυραν τη χώρα όταν διέσπειραν fake news για δήθεν «νεκρές Μαρίες»; Ένα μόνο θα σας πω: δεν θα σας κάνουμε τη χάρη να γυρίσουμε σε μια περίοδο που οι θάλασσες δεν είχαν σύνορα και στην ξηρά φτιάχνατε «Μόριες» και «Ειδομένες». Εμείς θα συνεχίσουμε να εμποδίζουμε όσους εμπορεύονται τον ανθρώπινο πόνο. Δεν θα αφήσουμε τους διακινητές να κάνουν κουμάντο και να αποφασίζουν ποιος θα μπαίνει στον τόπο μας. Η Ελλάδα ποτέ ξανά με κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας δεν θα γίνει «ξέφραγο αμπέλι». Η Ελλάδα θα προοδεύει. Επιτρέψετε μου λίγα λόγια, τα είπε πολύ ωραία ο Σταύρος, για την ενεργειακή μας πολιτική, η οποία είναι και ο επόμενος και σημαντικός πυλώνας της ισχυρής Ελλάδος, έτσι όπως την οραματιζόμαστε. Η ενέργεια δεν είναι μόνο ένα εμπόρευμα. Σήμερα η ενέργεια, περισσότερο παρά ποτέ, είναι ένα μέσο οικονομικής και γεωπολιτικής ισχύος. Γυρίστε τον χρόνο πίσω, πριν από επτά χρόνια, και δείτε που είμαστε τώρα: υποδομές αερίου στη Ρεβυθούσα, πρώτος σταθμός στην Αλεξανδρούπολη, το FSRU, διασυνδέσεις με την Αίγυπτο, Κάθετος Διάδρομος. Είναι έργα τα οποία μετατρέπουν, προσέξτε, αυτό έχει ξεχωριστή σημασία, την Ελλάδα σε έναν διεθνή ενεργειακό κόμβο. Ο Κάθετος Διάδρομος, ένα έργο πολύ μεγάλης γεωπολιτικής σημασίας, καθιστά την Ελλάδα ουσιαστικά πάροχο ενεργειακής ασφάλειας για χώρες της Βαλκανικής και φτάνει μέχρι την Ουγγαρία και την Ουκρανία. Καταλαβαίνετε πόσο ενισχύεται το γεωπολιτικό μας αποτύπωμα με τέτοιου είδους έργα. Όπως είναι και εξαιρετικά σημαντικό ότι η Νέα Δημοκρατία, μετά την εποχή του Κωνσταντίνου Καραμανλή -ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν ο τελευταίος Πρωθυπουργός επί των ημερών του οποίου έγιναν ερευνητικές γεωτρήσεις στην Ελλάδα- πάλι η Νέα Δημοκρατία είναι αυτή επί των ημερών της οποίας θα γίνουν σε λίγους μήνες οι πρώτες γεωτρήσεις στο Ιόνιο. Επί Νέας Δημοκρατίας αμερικανικοί κολοσσοί όπως η Exxon και Chevron βρίσκονται εδώ. Ειδικά η Chevron με ερευνητικό ενδιαφέρον νοτίως της Κρήτης, με βάση χάρτες που αναγνωρίζουν τα όρια των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Με άλλα λόγια, όλα αυτά δεν είναι μόνο κατακτήσεις της οικονομικής μας διπλωματίας, έχουν ένα αποτύπωμα το οποίο είναι πολύ ευρύτερο. Μιας και μιλάμε για την ενέργεια -και αξίζει τον κόπο πάντα να γυρνάμε τον χρόνο πίσω, πού ήμασταν το 2019 και πού είμαστε σήμερα-, ας θυμίσουμε σε αυτούς που μας ασκούν κριτική για την ενεργειακή μας πολιτική ότι το 2019 η χώρα δεν παρήγαγε αρκετή ενέργεια για να καλύψει τις ανάγκες της. Το λέω με απλά λόγια: εισάγαμε ηλεκτρική ενέργεια. Σήμερα το 20% εξάγεται. Είμαστε η τέταρτη χώρα στην Ευρώπη σε εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας. Γιατί γίνεται αυτό; Το είπε ο Υπουργός Ενέργειας: αυξήσαμε σημαντικά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, είμαστε πρωταγωνιστές σήμερα στην Ευρώπη. Και θέλω να ξέρετε, επειδή ακούω μερικές φορές κριτική για τις ανεμογεννήτριες ή για τα φωτοβολταϊκά πάρκα, κάθε φορά που βλέπετε ένα τέτοιο έργο να θυμάστε ότι είναι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αγαπητέ Απόστολε, αυτές που μας επιτρέπουν σήμερα να μειώνουμε τις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος, να είμαστε εξαγωγικοί. Και όσο αυξάνεται η διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, σε συνδυασμό με την έρευνα που κάνουμε για να βρούμε δικό μας φυσικό αέριο, καλύπτουμε απόλυτα τις δικές μας ενεργειακές ανάγκες, και εφόσον το πετύχουμε θα είναι μία πρωτοφανή εθνική επιτυχία για την πατρίδα μας. Όλα αυτά έγιναν απ’ αυτή την κυβέρνηση, απ’ αυτούς τους Υπουργούς, τα τελευταία επτά χρόνια. Φίλες και φίλοι, Nεοδημοκράτισσες και Nεοδημοκράτες, αυτές οι «σφραγίδες» αξιοπιστίας και δυναμισμού στο εθνικό μας διαβατήριο δεν προέκυψαν ούτε τυχαία ούτε εύκολα. Τις κατακτήσαμε, επτά χρόνια τώρα, με σχέδιο και πολύ σκληρή δουλειά, μετασχηματίζοντας την Ελλάδα από ένα μεγάλο «ερωτηματικό», έτσι μας αντιμετώπιζαν το 2019: «τι θα κάνετε εσείς ακριβώς σε αυτή τη χώρα που έχει δοκιμαστεί τόσο πολύ;». Από ένα μεγάλο «ερωτηματικό», έχει μετατραπεί η Ελλάδα για πολλούς στο εξωτερικό σε ένα τεράστιο «θαυμαστικό», και μας ρωτούν τώρα: «πώς τα καταφέρατε εσείς και αλλάξατε τόσο πολύ τη χώρα;». Αυτό με οδηγεί στον πυλώνα πάνω στον οποίο στηρίζονται όλα για τα οποία σας μίλησα, που δεν είναι άλλος από την οικονομία. Ποιος θα επένδυε τα κεφάλαιά του σε μία χώρα που δεν μπορεί να εγγυηθεί τα σύνορά της; Ποια εταιρεία θα δημιουργούσε εδώ, στη Θεσσαλονίκη, κέντρα καινοτομίας, όπως η Pfizer ή η Cisco, αν δεν υπήρχε πολιτική σταθερότητα και ανάπτυξη; Ποιος θα επέλεγε την πατρίδα μας για να κάνει τις διακοπές του αν παρέμενε στην εποχή της αβεβαιότητας και των διαρκών απειλών; Ναι, σήμερα η οικονομία μας αναπτύσσεται με 2% και πλεον. Ξεπερνάμε κατά πολύ τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Δείχνουμε πρωτοφανή αντοχή, όταν ισχυρότατα κράτη δοκιμάζονται από στασιμότητα και ύφεση. Το κράτος δανείζεται πλέον με χαμηλότερο κόστος από κραταιές οικονομίες. Και μια αναφορά στη νεολαία μας, ακούστε το αυτό γιατί έχει ξεχωριστή σημασία: όταν εμείς μεγαλώναμε, ακούγαμε πάντα τους πολιτικούς να μιλούν για το μεγάλο άγος, το μεγάλο βάρος του δημοσίου χρέους, αυτό το οποίο θα κληροδοτούσαμε στις επόμενες γενιές. Και αναρωτιέμασταν πάντα: «μα είναι δυνατόν αυτή η γενιά πολιτικών να κληροδοτήσει στις επόμενες γενιές ένα τόσο δυσθεώρητο χρέος;». Σήμερα εκπληρώνουμε ένα διαγενεακό συμβόλαιο. Το δημόσιο χρέος στην πατρίδα μας μειώνεται με τον ταχύτερο ρυθμό στην ιστορία οποιασδήποτε ανεπτυγμένης οικονομίας, ώστε εσείς να μην υποστείτε το ίδιο βάρος το οποίο υπέστη η δική μας γενιά. Και αυτή η σιωπηλή παρακαταθήκη είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζεται όλη η οικονομική μας πολιτική. Ναι, από τη φάση των ελλειμμάτων και της επαιτείας περάσαμε σε εκείνη των πλεονασμάτων και της επενδυτικής βαθμίδας. Ποιος θα το περίμενε; Η Ελλάδα, κάποτε πρωταγωνίστρια στα ελλείμματα και στο χρέος, είμαστε τώρα ένα από τα πέντε κράτη μέλη με πλεόνασμα, πρωτογενές πλεόνασμα το οποίο έφτασε στο 5%. Είναι αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα το οποίο μας επέτρεψε από τις αρχές του χρόνου να επιστρέψουμε 800 εκατομμύρια στην κοινωνία για να τη στηρίξουμε απέναντι στις διεθνείς ανατιμήσεις. Να δώσουμε 150 ευρώ για κάθε παιδί σε κάθε ελληνική οικογένεια, γιατί η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα το οποίο στηρίζει την οικογένεια. Να αυξήσουμε τη μόνιμη ενίσχυση για τους συνταξιούχους. Να κάνουμε πολλές παρεμβάσεις που ωφελούν τους αγρότες μας. Και ναι, μια ακόμα παρακαταθήκη για τη νέα γενιά -σας βλέπω δυναμικούς όπως πάντα: πριν από 15 χρόνια, εσείς, η γενιά που τελείωνε τότε το πανεπιστήμιο, ένα μέλημα είχε, το πώς θα φύγει στο εξωτερικό, με την ανεργία στο 27% και στο 30%. Εμείς παραλάβαμε μια ανεργία στο 18% και σήμερα είναι στο 8%, για να μπορείτε εσείς ακριβώς να έχετε ελπίδα να ζήσετε, να εργαστείτε στην πατρίδα σας και να ελπίζετε βάσιμα ότι θα έχετε μια ζωή καλύτερη από αυτή των γονιών σας. Με καλύτερους μισθούς, με τον κατώτατο μισθό… Να μην κουραστούμε, φίλες και φίλοι, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, να το επαναλαμβάνουμε, γιατί, ξέρετε, τα προσυνέδριά μας και το Συνέδριό μας είναι μια ευκαιρία να ξαναθυμίσουμε όλα αυτά τα οποία έχουμε πετύχει. Τι είχαμε πει το 2023; Κατώτατος μισθός στα 950 ευρώ. Είναι ήδη στα 920 ευρώ και σας εγγυώμαι ότι θα ξεπεράσουμε τον στόχο τον οποίο είχαμε θέσει. Η μέση αμοιβή της πλήρους απασχόλησης υπερβαίνει ήδη τα 1.500 ευρώ. Τα φορολογικά βάρη εξακολουθούν και μειώνονται και υψώνουν ένα «ανάχωμα» απέναντι στο αυξημένο κόστος ζωής. Πόσοι από εσάς, τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, θυμάστε και επαναλαμβάνετε ότι εμείς ήμασταν αυτοί που γυρίσαμε και θα γυρίζουμε κάθε χρόνο ένα ολόκληρο ενοίκιο πίσω στους ενοικιαστές για να τους βοηθήσουμε με αυτόν τον τρόπο απέναντι στην αύξηση των ενοικίων; Τη στήριξη στις οικογένειες με παιδιά; Τα φθηνότερα λιπάσματα στους αγρότες μας; Γιατί ξέρουμε ότι αυτή η ενεργειακή κρίση έχει προκαλέσει μια μεγάλη αύξηση στις τιμές των λιπασμάτων. Κοιτάξτε, ξέρουμε πολύ καλά ότι η ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα και πρώτος εγώ ξέρω ότι το μέσο νοικοκυριό δοκιμάζεται από την ακρίβεια. Μια ακρίβεια συσσωρευμένη, η οποία επιτείνεται τώρα από τον πόλεμο στο Ιράν. Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να στηρίξουμε την ελληνική οικογένεια στα πλαίσια των δυνατοτήτων μας. Είναι η πρώτη προτεραιότητα αυτής της κυβέρνησης. Αλλά δεν πρόκειται ποτέ αυτή η κυβέρνηση, η οποία έχτισε σχέσεις εμπιστοσύνης με τον ελληνικό λαό, και αυτή η παράταξη, η οποία έλεγε και λέει πάντα την αλήθεια στον ελληνικό λαό, να σας υποσχεθεί πράγματα τα οποία δεν πρόκειται να γίνουν. Δεν το έκανα ποτέ, δεν θα το κάνω και τώρα. Θα πω μόνο αυτό που είπα και πριν: όσο λιγότερο το χρέος τόσο λιγότερα τα βάρη για τη νέα γενιά. Όσο υψηλότερη η ανάπτυξη και οι επενδύσεις τόσο περισσότερα ευρώ θα επιστρέφουν στην κοινωνία και κυρίως στους συμπολίτες μας που τα έχουν περισσότερο ανάγκη. Όσοι λοιπόν -και βλέπω διάφορους που διεκδικούν πάλι ρόλο στα κοινά-, οραματίζονται επιστροφή στο καταστροφικό 2015, η Νέα Δημοκρατία σχεδιάζει το ελπιδοφόρο 2030. Με μια πατρίδα ισχυρή, που έρχεται ολοένα και πιο κοντά στην Ευρώπη. Εμείς είμαστε η παράταξη που έβαλε την Ελλάδα στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, κόντρα τότε στα ρεύματα του λαϊκισμού που ήθελαν την Ελλάδα μακριά από την Ευρώπη, μας προσέφερε αυτό το ασφαλές λιμάνι. Εμείς ήμασταν αυτοί που κρατήσαμε την Ελλάδα στην Ευρώπη και τώρα εμείς είμαστε αυτοί που φέρνουμε την Ελλάδα πρωτοπόρο στην Ευρώπη σε πολλά μέτωπα. Ναι, να το λέμε, γιατί ολοκληρώνεται σε λίγους μήνες από τώρα και βλέπετε ήδη τα αποτελέσματα: η δική μας κυβέρνηση είναι αυτή που πρωτοστάτησε στη συγκρότηση του Ταμείου Ανάκαμψης, 36 δισεκατομμύρια ευρώ εισέρρευσαν στην ελληνική οικονομία. Θα κόψουμε πολλές κορδέλες τους επόμενους μήνες, με ευρωπαϊκούς πόρους: νοσοκομεία, κέντρα υγείας, τεχνολογικός εξοπλισμός σχολείων, εκσυγχρονισμός των δημοσίων πανεπιστημίων. Και μιας και μιλάμε για δημόσια πανεπιστήμια, και ένα μήνυμα, επειδή το Αριστοτέλειο είναι κοντά εδώ: αυτοί που σκέφτονται ή οραματίζονται να επιστρέψουν τα δημόσια πανεπιστήμια στην εποχή των καταλήψεων και του «μπάχαλου», να το ξεχάσουν. Αυτές οι εποχές παρήλθαν ανεπιστρεπτί. Τα πανεπιστήμια ανήκουν στους φοιτητές, στους καθηγητές, στο προσωπικό τους, είναι χώροι γνώσης και δημιουργικού διαλόγου και όχι χώροι εκδήλωσης «επαναστατικής γυμναστικής». Ναι, οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης ψηφιοποίησαν το κράτος, ολοκληρώνουν μεγάλα έργα που αλλάζουν το πρόσωπο της Ελλάδος. Κι όπως είπα στην αρχή, η Ελλάδα ήταν και είναι πρωταγωνίστρια στην προσπάθεια για την κοινή άμυνα, που τώρα προχωρά. Η Ελλάδα ήταν αυτή που βρέθηκε, λίγες ώρες αφότου μας ζητήθηκε και ο Υπουργός Άμυνας της Κύπρου επικοινώνησε με τον Έλληνα Υπουργό Άμυνας και του είπε «χρειαζόμαστε βοήθεια στην Κύπρο», στείλαμε σε λίγες ώρες δύο φρεγάτες και τέσσερα αεροσκάφη, για να αποδείξουμε ότι η Ελλάδα είναι πάντα κοντά και θα προστατεύει τον Ελληνισμό. Αλλά κάναμε και κάτι παραπάνω, φίλες και φίλοι, με αυτή την κίνηση: δείξαμε σε όλους τους Ευρωπαίους εταίρους μας ότι υπάρχει ένα άρθρο στις Συνθήκες, το Άρθρο 42 παράγραφος 7, για το οποίο δεν μιλάμε πολύ, το άρθρο της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, το οποίο για πρώτη φορά ουσιαστικά μέσα από τη στήριξή μας στην Κύπρο το ενεργοποιήσαμε. Ναι, η Ελλάδα ήταν αυτή που όταν το 2020 κάλεσα στα σύνορα της Ευρώπης, στον Έβρο, την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είπαμε «θα προστατεύσουμε τα σύνορα», κάποιοι μας κοίταζαν στραβά. Αλλά τώρα, το ξέρει και ο Επίτροπος, ο Απόστολος, ότι στο Κολέγιο των Επιτρόπων οι ελληνικές θέσεις είναι αυτές που έγιναν ευρωπαϊκές θέσεις. Ναι, η Ελλάδα ήταν αυτή η οποία έπαιξε βασικό ρόλο στην αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, για να είμαστε σήμερα ένας από τους κύριους κόμβους στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη. Και είπαμε στην Ευρώπη, εμείς που είμαστε πρωταγωνιστές στην πράσινη μετάβαση: η πράσινη μετάβαση δεν μπορεί να είναι από μόνη της αυτοσκοπός. Δεν μπορεί να υπονομεύει τη βιομηχανία μας, δεν μπορεί να υπονομεύει τη μεταποίηση, δεν μπορεί να μην στηρίζει τους αγρότες. Και αυτές οι θέσεις, εθνικές θέσεις, γίνονται πια ευρωπαϊκές θέσεις. Το αποτύπωμα, βέβαια, της ισχυρής Ελλάδος φαίνεται εδώ, στη Θεσσαλονίκη. Είχα προχθές την ευκαιρία να δω το έργο της ανάπλασης της ΔΕΘ, θα παρουσιαστεί δημόσια στη Θεσσαλονίκη και θα προκηρυχθεί εντός του καλοκαιριού με στόχο να έχουμε ανάδοχο μέσα στο 2026, 120 στρέμματα πρασίνου εδώ που βρισκόμαστε, ένα υπερσύγχρονο εκθεσιακό κέντρο, δημόσια επένδυση. Το Μετρό να λειτουργεί ήδη, η παράδοση της επέκτασης στην Καλαμαριά, μέχρι τα τέλη Ιουλίου θα έχει γίνει πράξη. Το Flyover, πολλοί δεν το πίστεψαν το βλέπετε όμως να προχωράει κάθε μέρα, θα παραδοθεί το πρώτο εξάμηνο του 2027. Το νέο παιδιατρικό νοσοκομείο, και αυτό το πρώτο τρίμηνο του 2027, το πιο σύγχρονο παιδιατρικό νοσοκομείο όχι στη χώρα, προσέξτε, στα Βαλκάνια. Μίλησα ήδη για το μουσείο στο Πάρκο Παύλου Μελά, το οποίο εγκαινιάστηκε το πρωί, και πολλά, πολλά ακόμα. Φίλες και φίλοι, κλείνω με τις εξής σκέψεις: απέναντι σε αυτές τις κατακτήσεις και απέναντι στο σχέδιό μας για την Ελλάδα της επόμενης δεκαετίας βλέπουμε μια αμήχανη αντιπολίτευση -και ενδεχομένως το επίθετο «αμήχανη» να είναι επιεικές. Είναι να απορεί κανείς πώς το ΠΑΣΟΚ, που παρότι αυτοπροβάλλεται ως υπεύθυνη δύναμη, πήρε τη σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ για να γίνει το κόμμα του «όχι» σε όλα και του «ναι» σε τίποτα. «Όχι» στους επικεφαλής των ανεξάρτητων αρχών. Είχαν συμφωνηθεί με το ΠΑΣΟΚ τα δύο ονόματα τα οποία προτάθηκαν από τον Πρόεδρο της Βουλής και φυσικά το ΠΑΣΟΚ υπαναχώρησε την τελευταία στιγμή. «Όχι» στις προτάσεις μας για την Συνταγματική Αναθεώρηση, «ναι» στη λάσπη και στην τοξικότητα. Κάποιοι που δεν έχουν κατορθώσει εδώ και πολλά χρόνια να διατυπώσουν μια θετική πρόταση, ποντάρουν τώρα στη σκανδαλολογία και στη συκοφαντία. Όσο εμείς χτίζουμε αυτοί γκρεμίζουν. Όσο εμείς ενώνουμε αυτοί διχάζουν και δηλητηριάζουν. Μηδενίζουν κάθε επιτυχία. Τίποτα από όλα αυτά για τα οποία σας μίλησα, οι Υπουργοί μας και εγώ προσωπικά, που νομίζω ότι τα παρουσιάσαμε τα πράγματα αντικειμενικά, δεν έχει αναγνωριστεί ποτέ από την αντιπολίτευση. Το μόνο το οποίο κάνουν είναι να γίνονται ολοένα και πιο τοξικοί. Και θα γίνουν πιο τοξικοί όσο πλησιάζουμε στις κάλπες. Το ίδιο και όσοι επιχειρούν να εκμεταλλευτούν με πλαστά συνθήματα τον ανόθευτο πατριωτισμό των Ελλήνων. Θα τους πω μόνο τούτο: η γαλανόλευκη δεν κυμάτισε ποτέ ψηλότερα όσο σήμερα. Και αν εκείνων τους αρκεί η πολιτική των υποσχέσεων, εμείς υπηρετούμε την πολιτική των αποτελεσμάτων. Ναι, δεν έγιναν όλα τέλεια. Πρώτοι το έχουμε πει. Πρώτος εγώ έχω ζητήσει συγγνώμη για αστοχίες. Πρώτος ξέρω ότι υπάρχουν ακόμα παθογένειες από το χθες που πρέπει να ξεριζωθούν. Υπάρχουν βαρίδια που μας εμποδίζουν να κάνουμε μεγάλα άλματα. Υπάρχει και ο κακός δικός μας εαυτός ενίοτε. Κυρίως, όμως, όπως είπα, υπάρχουν δυσκολίες που οι πολίτες βιώνουν, με πρώτη την ακρίβεια που ροκανίζει τις αυξήσεις των εισοδημάτων. Εμείς, όμως, δεν είμαστε σχολιαστές προβλημάτων, είμαστε κυβερνητική παράταξη. Είμαστε εδώ για να τα λύνουμε ή για να προσπαθούμε τουλάχιστον να τα λύνουμε. Και αυτά νομίζω ότι πρέπει να τα τονίζουμε σε κάθε συζήτησή σας, γιατί απευθύνομαι στην οργανωμένη βάση μας, στα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη και στη Μακεδονία. Να πούμε όχι τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει, να πούμε ότι αυτά που είπαμε τα κάναμε. Όχι ακοστολόγητα «θα», αλλά χειροπιαστά «να». Όχι η εικόνα μιας Ελλάδας όπως κάποιοι μπορεί να τη φαντάζονται σε έναν ιδεατό κόσμο, αλλά αυτή που τη συνθέτουν οι μετρήσιμες αλλαγές μιας Ελλάδος που χτίζεται, που είναι ακόμα ένα διαρκές «εργοτάξιο». Δεν αρκεί να λέμε πού είμαστε, πρέπει να θυμίζουμε από πού ξεκινήσαμε. Η ιστορία μπορεί να μην επαναλαμβάνεται, τιμωρεί όμως αυτούς που την ξεχνούν. Εμείς δεν ξεχνούμε. Όπως δεν πρέπει να ξεχνά κανείς, ακόμα και οι νεότεροι που δεν βίωσαν την κρίση και δεν τη θυμούνται. Σκέφτομαι μερικές φορές ότι τα παιδιά που είναι 18-20 χρονών, το 2010, όταν η χώρα χρεοκόπησε, ήταν 6 και 7 ετών. Δεν τα έζησαν. Δεν έζησαν τις μεγάλες δυσκολίες που εμείς περάσαμε. Πρέπει, όμως, να μην ξεχνούν και πολύ περισσότερο να ξέρουν όταν οι «αρχιτέκτονες» της χρεοκοπίας ζητούν να τους εμπιστευτούν ξανά. Μια παρότρυνση, λοιπόν, φίλες και φίλοι: μην περιμένετε την προεκλογική περίοδο. Πρέπει από αύριο να βγούμε ξανά έξω. Να απευθυνθούμε σε αυτό το μεγάλο ρεύμα ανάτασης του 2019, δημιουργίας του 2023. Να μιλήσουμε με ειλικρίνεια. Τους ξέρουμε όλους. Υπάρχουν παλιοί φίλοι που έχουν απομακρυνθεί. Να συζητήσουμε με τους σκεπτικιστές. Να προσεγγίσουμε και αυτούς που δηλώνουν δυσαρεστημένοι. Τα παράπονά τους μπορεί να είναι δικαιολογημένα και πρέπει να το αναγνωρίσουμε. Δεν έχουν άδικο οι πολίτες να ζητούν περισσότερα. Εμείς οι ίδιοι βάλαμε τον πήχη των προσδοκιών πολύ ψηλά και καλά κάναμε. Προτιμώ να βάζω τον πήχη των προσδοκιών πολύ ψηλά και ενίοτε να μην τον φτάνουμε, παρά να τον κρατώ χαμηλά, γιατί πιστεύω σε αυτή τη χώρα, πιστεύω στην πατρίδα μας, πιστεύω στις δυνατότητές της. Αναγνωρίστε με θάρρος τα πολλά που πρέπει να γίνουν. Υπογραμμίστε και κάτι ακόμα, όμως: ποιος μπορεί να τα κάνει. Σήμερα μιλήσαμε για θέματα άμυνας, εξωτερικής πολιτικής, ενέργειας. Τρεις Υπουργοί μας μίλησαν, αυτό είναι το επιτελείο μας. Εμείς έχουμε στελέχη, έχουμε ομάδα δοκιμασμένη. Αυτοί είναι, τους ξέρετε. Οι άλλοι ποιους έχουν; Να μας τους δείξουν και αυτοί να μετρηθούμε, να συγκριθούμε. Και να υπενθυμίσουμε ότι υπάρχουν αξίες που ενώνουν όλους τους Έλληνες, ανεξάρτητα από το κομματικό μας παρελθόν: ο πατριωτισμός της ευθύνης, η ελεύθερη οικονομία, η κοινωνική προστασία -είμαστε μια βαθιά κοινωνική παράταξη-, η ανοιχτή δημοκρατία, η ακλόνητη πεποίθηση ότι η Ελλάδα ανήκει στη Δύση. Την επόμενη εβδομάδα θα βρεθούμε ξανά, στην Αθήνα, στο 16ο Τακτικό Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Ένα συνέδριο σύμπνοιας, ενότητας και νίκης. Όμως, η νίκη ξεκινά πάντα από τη Θεσσαλονίκη. Ανάβουμε, λοιπόν, τις μηχανές εδώ, στην «καρδιά» της Μακεδονίας. Ο δρόμος έχει χαραχθεί, η πυξίδα δείχνει μόνο μπροστά, η ώρα είναι τώρα. Πάμε να ξαναγράψουμε μαζί την ιστορία για μια ισχυρή Ελλάδα, για μια περήφανη Μακεδονία, για τη Νέα Δημοκρατία. Σας ευχαριστώ πολύ, καλό αγώνα σε όλες και σε όλους».