Πιο φτωχός είναι ο κόσμος των γραμμάτων στη χώρα μας, αφού ο Στέλιος Ράμμος άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 87 ετών. Ο εκλιπών υπήρξε ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους και επιδραστικούς Έλληνες φιλοσόφους και συγγραφείς του σύγχρονου στοχασμού. Με συγγραφικό έργο που ξεπέρασε τα 30 βιβλία και διαρκή παρουσία στον δημόσιο λόγο, επηρέασε σημαντικά την πνευματική και πολιτική ζωή της χώρας.
Ξεκίνησε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, τις οποίες διέκοψε το 1965 για να σπουδάσει Φιλοσοφία στο Παρίσι (Université Paris 8). Εκεί δίδαξε ως καθηγητής φιλοσοφίας από το 1969 έως το 1974. Το 1975 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου αφοσιώθηκε στο συγγραφικό του έργο και τη διδασκαλία σε πολιτιστικά ιδρύματα, όπως το Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν και το Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη.
Η πνευματική του διαδρομή χαρακτηρίστηκε από σημαντικές ιδεολογικές μετατοπίσεις. Στα πρώτα του βήματα εντάχθηκε στον χώρο της Αριστεράς, συμμετέχοντας στη Νεολαία της ΕΔΑ και στο περιοδικό Πανσπουδαστική, από την οποία όμως απομακρύνθηκε οριστικά το 1963. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Γαλλία επηρεάστηκε από τον Κορνήλιο Καστοριάδη και ήρθε σε ουσιαστική επαφή με την πατερική σκέψη και την Ορθοδοξία.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1980, το όνομά του συνδέθηκε με το ρεύμα της «νεοορθοδοξίας» – μαζί με στοχαστές όπως ο Χρήστος Γιανναράς και ο Ζήσιμος Λορεντζάτος – εστιάζοντας στην πολιτισμική σύγκρουση Ανατολής και Δύσης. Από τη δεκαετία του 1990 αναθεώρησε τη στάση του, υιοθετώντας εκσυγχρονιστικές θέσεις και θεωρώντας ορισμένες πτυχές της παραδοσιακής νοοτροπίας ως ανασταλτικό παράγοντα για την πρόοδο της χώρας.
Διατήρησε έντονη παρουσία στα μέσα ενημέρωσης, με τηλεοπτικές συνεντεύξεις, αρθρογραφία και πολυπληθείς δημόσιες ομιλίες. Αναλύοντας τα αίτια της ελληνικής κακοδαιμονίας και τα συλλογικά ελλείμματα νοοτροπίας, άσκησε διαχρονικά ισχυρή επιρροή στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης και των πνευματικών ελίτ.
Πηγή: tovima.gr