1η Μάη ’44: Μεγαλειώδης εικόνα της στάσης ζωής των 200 παλικαριών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπου χλεύασαν – νίκησαν τον θάνατο μπροστά στα ναζιστικά κτήνη (κτήνη τα οποία έχουν και σήμερα λάτρεις, ακόμη και στο κυβερνητικό στρατόπεδο, ουκ ολίγους μάλιστα).
Δεν ήταν οι μόνοι· κάθε άλλο.
Η ιστορία μας περιέχει πληθώρα αγωνιστών της Δημοκρατίας και της Ανεξαρτησίας, είτε στη γερμανική Κατοχή είτε στην περίοδο της χούντας.
Το μεγαλείο της Εθνικής Αντίστασης έχει θέση στις λαμπρότερες σελίδες της ελληνικής Ιστορίας.
Υπάρχουν, δυστυχώς, και αμέτρητες μαύρες σελίδες με υπανθρώπους, οι οποίοι συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς κατακτητές και τη χούντα, συμπεριφορές για τις οποίες αντί ντροπής, αισθάνονται υπερήφανοι και οι οποίοι ιδεολογικοκομματικά ανήκουν διαχρονικά στη συντηρητική (sic) παράταξη.
Σαν ελάχιστη ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τα χιλιάδες παλικάρια της Εθνικής Αντίστασης, επιβάλλεται τα μνημεία, τα οποία μετά το ’81 έχουν εγερθεί προς τιμήν της, να βρίσκονται στο κεντρικότερο σημείο κάθε πόλης.
Δυστυχώς ερχόμαστε στο δυστοπικό σήμερα, για το οποίο έχω αναφερθεί και παλαιότερα.
Κάθε μέρα η οποία έρχεται, επιβεβαιώνει τη σήψη, τη διαφθορά και οτιδήποτε αρνητικό μπορεί να διανοηθεί ένα δημοκρατικά σκεπτόμενο ον.
Η Αριστερά – Κεντροαριστερά έχει τεράστια ευθύνη λήψης μεγάλων αποφάσεων για πολιτική αλλαγή.
Μας ενώνουν πολύ περισσότερα απ’ όσα μας χωρίζουν, αν τα αιτήματα είναι η κοινωνική δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη, η ισονομία και, εν τέλει, ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας.
Η συνείδησή μας στραμμένη πρώτα στο «εμείς» και κατόπιν στο «εγώ».
Ευάγγελος Κ. Αντωνόπουλος Μαθηματικός – Φροντιστής