*Γράφει ο Αθανάσιος Μπερσιάνης οδοντίατρος, Φάρσαλα
Όταν το προαύλιο της εκκλησίας μετατρέπεται σε πίστα για μπουζούκια και πανηγύρι, μάλλον κάποιοι μπέρδεψαν τον χώρο λατρείας με κέντρο διασκεδασης.
Η διασκέδαση και η σκοπιμότητα δεν είναι άλλοθι για να χάνονται το μέτρο και ο σεβασμός.
Από το «ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΔΕΗΘΩΜΕΝ» περάσαμε στο φέρτε τα μπουζούκια, τα ηχεία και τις λουλουδούδες. Αν αυτό λέγεται σεβασμός στον εκκλησιαστικό χώρο, τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Τελικά το μόνο που μένει – να μπει και ταμπέλα «live κάθε Κυριακή».
Όταν το προαύλιο της εκκλησίας αντιμετωπίζεται σαν χώρος νυχτερινής διασκέδασης, δεν υποβαθμίζεται μόνο ο χώρος, υποβαθμίζεται και η αντίληψή μας για το τι σημαίνει σεβασμός.
Συγχαρητήρια, καταφέρατε να μετατρέψετε τον προαύλιο χώρο της εκκλησίας σε πίστα τσιφτετελιών και διασκέδασης. Ίσως του χρόνου να εμπλουτιστεί και με άλλα εφέ για να ολοκληρωθεί η «αναβάθμιση».
Ο σεβασμός δεν μετριέται σε ντεσιμπέλ, σε σουβλάκια και μπουζούκια.
Οι εκκλησίες είναι χώροι προσευχής. Εδώ κάποιοι την χρησιμοποιούν ως δωρεάν χώρο εκδηλώσεων. Όταν το τσιφτετέλι καταπίνει την ιερότητα του χώρου, δεν τιμάται ούτε η παράδοση ούτε η πίστη, απλά επικρατεί η ευκολία και η υποκρισία.
Με απόφαση της εκκλησιαστικής επιτροπής, με την ανοχή ή και τη συναίνεση των ιερέων και με τις πολιτικές αρχές να δίνουν το παρών, ο εκκλησιαστικός χώρος παραδόθηκε στο πανηγύρι, στα μπουζούκια και τα φωτορυθμικά.
Αν η επίκληση για συλλογή χρημάτων θεωρείται σεβασμός προς την εκκλησία, τότε η έννοια του σεβασμού έχει ευτελιστεί.
Οι φωτογραφίες και τα video αρκούν για να δείξουν ποιοι επέλεξαν να νομιμοποιήσουν αυτή την εικόνα με την παρουσία τους. Ο καθένας ας αναλάβει την ευθύνη των επιλογών του. Η σιωπή, η ανοχή, τα χειροκροτήματα δεν είναι ουδετερότητα, είναι συνενοχή. Λίγη ντροπή δεν βλάπτει…