Σε ανακοίνωση της Λαϊκη Συσπείρωση Φαρσάλων επισημαόνονται τα εξής:
Αν για κάθε αρχαία ελληνική πόλη στολίδι και καμάρι θεωρούνταν τα στάδια και οι αθλητικοί χώροι, για εμάς εδώ στον δήμο Φαρσάλων που λειτουργεί κι αυτός με «τάξη και αλφαδιά» το στάδιο είναι πραγματικό όνειδος!
Μια βιτρίνα όλο κι όλο, ένας φερετζές, το ταρτάν (κι αυτό κακοφτιαγμένο) δεν αρκεί για να καλύψει τις ανεπάρκειες. Οι περιβάλλοντες τοίχοι ετοιμόρροποι, οι χώροι κάτω από τις κερκίδες σαν βομβαρδισμένο τοπίο για χρόνια, αντιπλημμυρικά έργα προστασίας ανύπαρκτα – όλες οι εγκαταστάσεις περιμένουν την επόμενη δυνατή βροχή για να βυθιστούν κάτω από κυβικά μέτρα νερού ξανά και ξανά και να γίνουν η …χαμένη Ατλαντίδα (σε δουλειά να βρισκόμαστε – λες και τα πληρώνει από την τσέπη της η δημοτική αρχή;), ένα κλειστό γυμναστήριο που θυμίζει αποθήκη, υποδομές για αξιοπρεπή άθληση ανύπαρκτες.
Και το κερασάκι στην τούρτα της απάθειας, της αφασίας, της ανικανότητας και της κοροϊδίας της δημοτικής αρχής προς τη νεολαία, τους γονείς και τους γυμναστές των σωματείων: η απουσία στρώματος για άλματα σε ύψος. Αυτό θεωρείται μια … πολυδάπανη αγορά – πολυτέλεια (κόστος: 4.500 ευρώ) για έναν δήμο που απλώς εδώ και καιρό παρατηρεί και διώχνει τη νεολαία από το γήπεδο και την άθληση και τη στέλνει στις καφετέριες, τις οθόνες και το χειρότερο σε γειτονικούς δήμους για να αθληθεί και να προετοιμαστεί για τις πανελλήνιες εξετάσεις. Και μάλιστα ταξιδεύοντας και στους «καταπληκτικούς» δρόμους που μας έφτιαξαν τόσα χρόνια δήμος – περιφέρεια και κράτος για να μετακινούμαστε με ασφάλεια. Χώρια τα έξοδα. Το θεωρούν δηλαδή φυσιολογικό να φεύγουν παιδιά από τον τόπο που οι γονείς τους πληρώνουν για να απολαμβάνουν υπηρεσίες και να πηγαίνουν στα ξένα γήπεδα για προπονήσεις;
Απέναντι σ’ αυτά έχουμε μια πρόταση: επειδή στη διοργάνωση των γιορτών χαλβά και των καρναβαλιών οι δημοτικοί μας άρχοντες είναι «μανούλες» μήπως – λέμε μήπως – να διοργανωθεί η επόμενη γιορτή χαλβά ή το καρναβάλι στο γήπεδο μπας και το σουλουπώσουν;