Ας είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας: όλοι έχουμε την τάση να αναβάλλουμε τα μερεμέτια και τις επισκευές. Βλέπεις εκείνη τη μικρή κηλίδα στο ταβάνι ή την ψιλή ρωγμή στον τοίχο και αυθόρμητα σκέφτεσαι «εντάξει, θα ασχοληθώ τον επόμενο μήνα». Πολύ συχνά, όμως, αυτός ο μήνας γίνεται χρόνος και το αρχικά μικρό πρόβλημα εξελίσσεται σε σοβαρή δομική ζημιά.
Το σπίτι, είτε είναι ιδιόκτητο είτε το νοικιάζεις, σου «μιλάει» με τον δικό του τρόπο. Σου δείχνει πότε οι αντοχές των υλικών δοκιμάζονται και πότε ο χώρος χρειάζεται άμεσα φροντίδα, ώστε να παραμείνει ασφαλής και, κυρίως, υγιεινός για σένα και την οικογένειά σου.
Αν, λοιπόν, παρατηρήσεις κάποιο από τα παρακάτω σημάδια, μην το προσπεράσεις αδιάφορα. Είναι ο τρόπος του κτιρίου να σου πει ξεκάθαρα ότι κάτι δεν πάει καλά για παράδειγμα με τη μόνωση ή τη στεγανοποίησή του.
Η επίμονη μυρωδιά «κλεισούρας» και η μούχλα
Μπαίνεις στο σπίτι και νιώθεις μια βαριά ατμόσφαιρα, ακόμα κι αν φροντίζεις να αερίζεις τα δωμάτια καθημερινά; Αυτή η δυσάρεστη αίσθηση είναι συνήθως το πρώτο σημάδι ότι η υγρασία έχει βρει τον τρόπο να τρυπώσει βαθιά στους τοίχους.
Να θυμάσαι πως η μούχλα δεν εμφανίζεται πάντα σε φανερά σημεία. Πολλές φορές «κρύβεται» ύπουλα πίσω από ντουλάπες, κάτω από τα χαλιά ή στις γωνίες του ταβανιού. Αν δεις εκείνα τα χαρακτηριστικά μαύρα ή πράσινα στίγματα να εξαπλώνονται, σημαίνει πως το πρόβλημα είναι ήδη προχωρημένο.
Τι συμβαίνει ακριβώς σε αυτή την περίπτωση;
Συνήθως ευθύνεται η ελλιπής θερμομόνωση, με αποτέλεσμα οι τοίχοι να παγώνουν τον χειμώνα. Έτσι, οι υδρατμοί του σπιτιού (από το μαγείρεμα, το μπάνιο ή ακόμα και την αναπνοή μας) υγροποιούνται μόλις ακουμπήσουν αυτές τις κρύες επιφάνειες, δημιουργώντας το ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξη μυκήτων.
Τι να κάνεις: Μην αρκεστείς στο να βάψεις απλώς από πάνω ή να τρίψεις το λερωμένο σημείο με χλωρίνη. Αυτή είναι μια καθαρά προσωρινή λύση που απλώς κουκουλώνει το θέμα. Πρέπει να εντοπίσεις αν η υγρασία προέρχεται από το εσωτερικό (φαινόμενο συμπύκνωσης) ή από το εξωτερικό περιβάλλον (εισροή υδάτων) και να δράσεις ανάλογα, επιλέγοντας κατάλληλες μονώσεις.
Φουσκώματα και χρώμα που ξεφλουδίζει
Έχεις δει ποτέ τον τοίχο να βγάζει «φουσκάλες» ή το χρώμα να σκάει και να πέφτει κάτω σαν λευκή πούδρα; Αυτό το φαινόμενο, που συχνά περιγράφεται και ως «κιμωλίωση», είναι σχεδόν πάντα αποτέλεσμα προβληματικής στεγανοποίησης.
Όταν το νερό της βροχής ή η υγρασία από το έδαφος (ειδικά αν μένεις σε ισόγειο) εισχωρεί και διαπερνά την τοιχοποιία, πιέζει το χρώμα προς τα έξω. Ουσιαστικά, ο τοίχος προσπαθεί να «αναπνεύσει» για να αποβάλλει το νερό, με αποτέλεσμα να καταστρέφεται η επιφάνειά του.
Αν εντοπίσεις τέτοια φουσκώματα στο ταβάνι, πιθανότατα υπάρχει διαρροή στην ταράτσα ή στο μπαλκόνι του από πάνω ορόφου. Αν τα δεις χαμηλά στους τοίχους, ίσως μιλάμε για ανιούσα υγρασία που ανεβαίνει από τα θεμέλια του κτιρίου.
Τι να κάνεις: Μην ξύσεις απλώς τον τοίχο για να τον ξαναβάψεις. Αν δεν κλείσεις την «πληγή» απ’ έξω με σωστή στεγανοποίηση, το νερό θα ξαναβρεί τον δρόμο του μέσα σε λίγους μόλις μήνες. Έτσι, ουσιαστικά θα πετάξεις τα χρήματά σου (και το χρώμα) στα σκουπίδια χωρίς αποτέλεσμα.
Ρωγμές: Οι αθώες και οι επικίνδυνες
Σε αυτό το σημείο, η κατάσταση απαιτεί λίγο περισσότερη προσοχή και παρατηρητικότητα. Όλα τα κτίρια κάνουν κάποιες φυσιολογικές μικροκινήσεις («κάθονται»), ειδικά αν είναι νεόδμητα, δημιουργώντας μικρές, τριχοειδείς ρωγμές στον σοβά. Αυτές τις περισσότερες φορές είναι επιφανειακές και αισθητικής φύσεως.
Πότε όμως πρέπει πραγματικά να ανησυχήσεις;
- Όταν η ρωγμή μεγαλώνει αισθητά με το πέρασμα του χρόνου.
- Όταν είναι βαθιά και διατρέχει τον τοίχο διαγώνια.
- Όταν γύρω από το άνοιγμα της ρωγμής παρατηρείς υγρασία ή κίτρινους λεκέδες.
Το νερό που εισχωρεί σε μια τέτοια ρωγμή, ειδικά τους χειμερινούς μήνες, μπορεί να παγώσει, να διασταλεί και τελικά να την ανοίξει ακόμα περισσότερο, προκαλώντας σοβαρή ζημιά στα δομικά στοιχεία του σπιτιού (όπως το μπετόν και τα σίδερα του οπλισμού).