Μα, Τρισάγιο…;
*ΕΣΚΑΣΕ σαν βόμβα μετά από 30 ολόκληρα χρόνια, σε μια χαλαρή κουβέντα μέσα στο αυτοκίνητο, και άφησε τον γιο «κάγκελο». Και όχι, δεν του αποκάλυψε ότι είχε κάπου κανέναν εξώγαμο αδερφό. Η συζήτηση ξεκίνησε εντελώς φυσιολογικά, με αφορμή μια κηδεία οικογενειακού φίλου στην Αθήνα, και πέρασε μέσα από τις αναμνήσεις του παρελθόντος σε άλλες συγγενικές κηδείες στην πρωτεύουσα. Μέχρι που ο πατέρας, συγκρίνοντας τα αχανή νεκροταφεία της Αθήνας με τα δικά μας, θυμήθηκε τη δική του επίσκεψη στο Α’ Νεκροταφείο.
***
*«ΕΙΧΑΜΕ πάει με λεωφορείο και κάναμε τρισάγιο – μετά την κηδεία – με την τοπική της Λάρισας στον Ανδρέα Παπανδρέου», πέταξε ο Φαρσαλινός πατέρας με την άνεση ανθρώπου που διηγείται μια απλή εκδρομή. Η αποκάλυψη ότι κάποτε συμμετείχε στο λαϊκό προσκύνημα μιας άλλης εποχής για να «κλάψει» τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, προκάλεσε την απόλυτη έκπληξη στον γιο. Αν και γνώριζε τις πολιτικές καταβολές του πατέρα του, δεν είχε την παραμικρή ιδέα για το «πράσινο ορθόδοξο» παρελθόν του γεννήτορά του.
***
*ΤΟ ζουμί όμως της ιστορίας βρίσκεται στο σήμερα. Ο πατέρας δηλώνει πλέον «πολιτικά άστεγος», καθώς τίποτα δεν τον κεντρίζει πια για να πάει με το ίδιο πάθος στην κάλπη, ενώ τα παιδιά του δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την οργανωμένη πολιτική δράση. Αυτή ακριβώς η μεταστροφή είναι το μεγαλύτερο «αγκάθι» για τη Χαριλάου Τρικούπη. Αν οι άνθρωποι που κάποτε ναύλωναν λεωφορεία από τον κάμπο για ένα τρισάγιο, τώρα κοιτάζουν την κάλπη με παγερή αδιαφορία, εξηγείται πλήρως γιατί το κόμμα δυσκολεύεται τόσο πολύ να «ανηφορίσει» δημοσκοπικά.
Από την σημερινή στήλη των ψιθυριστών της Ε – Γ.Γ.
*Η φωτογραφία εξωφύλλου είναι φανταστική