Ένας θρύλος γεννημένος στην παγωμένη λίμνη
Στις όχθες της λίμνης Παμβώτιδας, η Ιερά Μονή Παναγίας Ντουραχάνης αποτελεί ένα από τα πλέον ιδιαίτερα θρησκευτικά και κοινωνικά τοπόσημα της Ηπείρου. Η ιστορία της, πλεγμένη ανάμεσα στον θρύλο και τα ιστορικά γεγονότα, αναδεικνύει τη διαχρονική σημασία του μοναστηριού ως χώρου λατρείας αλλά και καταφυγίου. Η παράδοση αναφέρει πως το μοναστήρι είναι κτισμένο από έναν Τούρκο, τον Ντουραχάν Πασά, ο οποίος το 1434 διέσχισε με τον στρατό του την παγωμένη λίμνη μέσα στην ομίχλη χωρίς καμία απώλεια. Αντιλαμβανόμενος το θαύμα, επέστρεψε και έχτισε τη μονή στο σημείο όπου υπήρχε ένα παλιό εικονοστάσι.
Η ιστορική διαδρομή και οι διαδοχικές καταστροφές
Είναι άγνωστο πότε πήρε τη σημερινή της μορφή η Ιερά Μονή, καθώς το 1611 σημειώθηκαν από τους Τούρκους εκτεταμένες καταστροφές στα θρησκευτικά μνημεία της Ηπείρου. Παρόλο που το συγκρότημα κάηκε ολοσχερώς το 1825, το 1830 κτίστηκε εκ θεμελίων και εξακολούθησε να λειτουργεί μέχρι το 1933, χρονιά κατά την οποία το μοναστήρι λεηλατήθηκε και ερημώθηκε. Το καθολικό είναι ένας απλός, τρίκλιτος ναός με κεντρικό τρούλο και υπερυψωμένο κλειστό νάρθηκα, με αγιογραφημένους τοίχους και σκαλιστό ξύλινο τέμπλο που προκαλεί δέος στον προσκυνητή.
Γέροντας Αθανάσιος: Ο άνθρωπος που «ανάστησε» τα ερείπια
Τις τελευταίες δεκαετίες, η μονή έχει γίνει σημείο αναφοράς λόγω της παρουσίας του χαρισματικού, εκλιπόντος πλέον, Γέροντος Αθανασίου. Ο Πατέρας Αθανάσιος έδωσε ξανά ζωή στο μοναστήρι και το μετέτρεψε σε κέντρο αγάπης και προσφοράς. Το 1974, παρέλαβε έναν εγκαταλελειμμένο χώρο γεμάτο βράχια και πέτρες και τον ανέστησε κυριολεκτικά με τα χέρια του. Στο δίλημμα ανάμεσα στην ησυχαστική ζωή και την κοινωνική αποστολή, υπερίσχυσε η επιθυμία του να βρίσκεται κοντά στον άνθρωπο και τις ανάγκες του.
Ο Γέροντας Αθανάσιος υπήρξε θερμός υποστηρικτής της νεολαίας, τονίζοντας ότι οι νέοι σήμερα αντιμετωπίζουν πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες και κοινωνική αδιαφορία. Πίστευε πως η πνευματική ικανοποίηση δεν εξασφαλίζεται με υλικά αγαθά, αλλά με την ομόνοια και το πραγματικό ενδιαφέρον για τον πλησίον. Για εκείνον, ο Θεός ήταν αγάπη και επιείκεια, ενώ συχνά υπενθύμιζε πως η πορεία προς τον παράδεισο απαιτεί αγώνα, θυσία και, πάνω από όλα, συγχώρεση.
Ένα πρότυπο εκπαιδευτικό και φιλανθρωπικό έργο
Η θέλησή του οδήγησε στη δημιουργία ενός φιλανθρωπικού ιδρύματος που περιλαμβάνει οικοτροφείο, δημοτικό σχολείο και γυμνάσιο. Το Γυμνάσιο Ντουραχάνης παρέχει δωρεάν εκπαίδευση σε περίπου 50 μαθητές ετησίως, ακολουθώντας το πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας. Οι εκπαιδευτικοί εργάζονται εθελοντικά, ενώ οι εγκαταστάσεις διαθέτουν βιβλιοθήκη, αίθουσες ψυχαγωγίας, εργαστήρι αγιογραφίας και λαογραφικό μουσείο. Το έργο αυτό συνεχίζεται από τους εθελοντές συνεργάτες του Γέροντα, οι οποίοι παραμένουν αφοσιωμένοι στην προσφορά.
Δείτε βίντεο που κατέγραψε το Up Stories