Το ερώτημα «Μετά τα μπλόκα, τι;» δεν αποτελεί μόνο έναν τίτλο εκδήλωσης, αλλά το υπαρξιακό δίλημμα που διατρέχει πλέον τον πρωτογενή τομέα στη χώρα. Σήμερα το απόγευμα του Σαββάτου, στη «Λογοτεχνική Γωνιά» της Λάρισας, η συζήτηση που συνδιοργάνωσαν η «Κοινωνική Αυτοδιοικητική Παρέμβαση» και ο «Κόσμος – Πράσινη Συμφωνία» επιχείρησε να διεισδύσει στα δομικά αίτια της αγροτικής ασφυξίας. Υπό τον συντονισμό του δημοσιογράφου Λευτέρη Παπαστεργίου, οι ομιλητές συνέθεσαν μια εικόνα «κλιματικής και οικονομικής αδικίας», με φόντο την πληγωμένη από τον Daniel Θεσσαλία.
Ο Σωκράτης Αλειφτήρας, αγροτοσυνδικαλιστής και εκπρόσωπος του μπλόκου της Νίκαιας, μεταφέροντας το κλίμα των κινητοποιήσεων, περιέγραψε μια κραυγή αγωνίας για την επιβίωση του κλάδου. Υπογράμμισε ότι το κόστος παραγωγής έχει καταστεί μη διαχειρίσιμο λόγω των αυξήσεων σε ενέργεια και εφόδια, οδηγώντας τους αγρότες σε αδιέξοδο. Ξεκαθάρισε ότι το αίτημα δεν είναι η επιδοματική πολιτική, αλλά η διασφάλιση τιμών που να καλύπτουν το κόστος και να επιτρέπουν τη βιοποριστική αξιοπρέπεια. Παράλληλα, άσκησε κριτική στην ΚΑΠ και το πρόβλημα των «ελληνοποιήσεων», ενώ έθεσε ως προτεραιότητες το αφορολόγητο πετρέλαιο και την αναδιάρθρωση του ΕΛΓΑ.
Στις πολυδιάστατες αιτίες της κρίσης εστίασε ο Δημήτρης Σοφολόγης, περιφερειακός σύμβουλος και πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Γεωπόνων (ΠΟΣΓ). Τόνισε ότι η κλιματική κρίση αποτελεί πλέον μια βίαιη καθημερινότητα, χαρακτηρίζοντας την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ «γραφειοκρατικό εφιάλτη» που στέρησε κρίσιμη ρευστότητα από τους παραγωγούς. Υπογράμμισε την ανάγκη για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο με ενσωμάτωση της τεχνολογίας και γεωργία ακριβείας, το οποίο όμως απαιτεί γενναία κρατική στήριξη και μια εθνική στρατηγική δεκαετούς ορίζοντα και εστίασε πως το κρίσιμο σημείο σήμερα είναι η επίλυση της εξίσωσης της βιωσιμότητας των αγροτών, όπου οδηγεί σε πραγματική παραγωγή.
Ο Πέτρος Κόκκαλης, επιχειρηματίας, γραμματέας του «Κόσμου – Πράσινη Συμφωνία» και πρ. ευρωβουλευτής, αξιοποιώντας την ευρωπαϊκή του εμπειρία, ανέδειξε τη βαθιά κρίση εμπιστοσύνης μεταξύ παραγωγών και Ε.Ε. Σημείωσε ότι η «Πράσινη Συμφωνία» αποτυγχάνει όταν απαιτεί περιβαλλοντική προστασία χωρίς δίκαιη αποζημίωση, συμπυκνώνοντας το πρόβλημα στη φράση: «Δεν μπορεί να υπάρξει πράσινη γεωργία με κόκκινους λογαριασμούς». Έθεσε το ζήτημα της «κλιματικής δικαιοσύνης» για τη Θεσσαλία και πρότεινε μια νέα κοινωνική συμφωνία, όπου ο αγρότης θα αντιμετωπίζεται ως ο βασικός πυλώνας της εθνικής οικονομίας.
Στο δεύτερο μέρος της συζήτησης υπογραμμίστηκε ότι η ικανοποίηση των τρεχόντων αγροτικών αιτημάτων είναι μεν απαραίτητη για την επιβίωση, όμως η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα προϋποθέτει διαρκή συνεργασία επιστήμης και παραγωγής. Με το υδατικό έλλειμμα να αποτελεί το κορυφαίο πρόβλημα και να απασχολεί την συζήτηση. Επίσης προτάθηκε η μετατροπή του μικρού κλήρου από μειονέκτημα σε πλεονέκτημα μέσω της στροφής στην ποιότητα και τα προϊόντα ταυτότητας. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την επισήμανση ότι η υπεραξία των προϊόντων χάνεται στους ενδιάμεσους κερδοσκόπους αντί να καταλήγει στον παραγωγό, ενώ ακολούθησε ενεργός διάλογος με το κοινό για το μέλλον της θεσσαλικής υπαίθρου.
